Tag: Thomas Rap (page 1 of 4)

Dagboek van een boekverkoper is lachen en huilen om de boekenbranche.

Ik werkte 4 jaar lang in een boekwinkel, wat mij inspireerde tot een vaste rubriek op deze website, en waardoor ik meer dan genoeg boeken te lezen had. Maar daardoor kan ik ook zeggen dat Dagboek van een boekverkoper een geweldig inzicht geeft van de boekenbranche.

“Ooh wat moet het heerlijk zijn om hier te werken. Je kan de hele dag lekker lezen.” Als ik een euro kreeg voor elke keer dat iemand dat tegen me zei, dan hoefde ik zeker een jaar niet te werken. Want het is niet waar. Op rustige dagen kun je misschien een paar bladzijden lezen, maar het is voornamelijk werken en een constante stroom aan klusjes.

Continue reading

Jongens, ik wil nu toch écht beginnen met grinniken

Leraar zijn, dat is toch heel makkelijk? Nou, niet als je Johan Goossens mag geloven. In zijn nieuwe bundel, Jongens, ik wil nu toch écht beginnen, wijdt hij opnieuw uit over het leraarschap. En het is opnieuw hilarisch.

Het leraarschap, zeker in het vmbo-onderwijs, is iets waar soms laatdunkend over wordt gesproken. Het zou niet moeilijk zijn, als je zelf hebt gestudeerd wordt het gezien als ‘onder je niveau’. Hierbij vergeten mensen vaak hoe belangrijk een goede leraar kan zijn voor een opgroeiend kind. Dat een ongemotiveerde leraar een vloek voor het vak is.

Persoonlijk
Johan Goossens heeft in zijn eerdere bundel, Wie heeft er wel een boek bij zich?al aangetoond het soort leraar te zijn die een persoonlijke band met leerlingen opbouwt om hen zo bij te kunnen staan en te steunen. In het vervolg daarvan laat hij zien hoe ver die band soms kan gaan, en hoe ingewikkeld de lijn tussen ‘persoonlijk’ en ‘te intiem’ soms is. Daarnaast ligt hij ook een tipje van de sluier over zijn persoonlijk leven. Hoe is het bijvoorbeeld om als homo omringt te zijn door testosteron-bommen, midden in een bar in Japan? En hoe gaat men om met een passief-agressieve schoonmaakster? Allemaal interessante vragen, waar Goossens geen antwoord op geeft maar die hij wel in een hilarisch jasje weet te gieten.

Jongens, ik wil nu toch écht beginnen is luchtig, simpel, vermakelijk, en tegelijk openbarend omdat het situaties zijn waar iedereen wel in verzeild kan raken. En dat is de kracht van een column.

Jongens, ik wil nu toch écht beginnen
Wat moet je doen als een leerling je waarschuwt voor een aanslag, morgenochtend op het Centraal Station? Als je klas die ‘fokking toets’ niet wil maken omdat die toch niet meetelt? Als je favoriete leerling van school dreigt te worden getrapt? Als je in een vlaag van verstandsverbijstering een stacaravan hebt gekocht? Als je ruzie hebt met je Roemeense schoonmaakster? In zijn nieuwe bundel schetst Johan Goossens kleurrijk wat hij ziet en meemaakt. In de klas op een ROC in de Randstad, maar ook bij de kaasboer. In Tokio. In de homosauna. In een straat vol daklozen in Los Angeles. Zijn blik is relativerend, zijn dialogen vol humor en mededogen.

Johan Goossens. Jongens, ik wil nu toch écht beginnen / Thomas Rap / 9789400404830

Niet iedere leraar verandert een leven.

School is maar school, en de meeste docenten zijn gewoon heel gewoon ‘docent’. Maar er zitten altijd uitblinkers tussen, ten goede of ten kwade. De leraar die mijn leven veranderde bundelt al die pareltjes tot een vermakelijk herkenbaar boek.

9200000051724731[1]Tijdens het lezen van De leraar die mijn lever veranderde moest ik terugdenken aan mijn eigen schooltijd, basis en middelbaar. Ik was geen uitzonderlijke leerling, hoogstens een uitzonderlijke kletskous die er een handje in had om me er met een leien dakje af te maken. Toch zijn er wel een paar docenten geweest die indruk op me hebben gemaakt. Zo was er op de basisschool juf Peggy, die ik drie jaar lang had en waar ik dol op was omdat ze me in alle rust liet lezen (de enige momenten dat ik mijn klep eens dicht hield). Op de middelbare school zijn er twee docenten die een onuitwisbare indruk hebben achtergelaten, Harry en Fred. Fred was onze tekenleraar met wie ik in mijn eindexamenjaar vanaf dag één een soort oorlog voerde die iedereen in het klaslokaal kon voelen hangen. Ik was te koppig, hij geen goede docent. We hebben beiden fouten gemaakt, en mijn korte lontje maakte het natuurlijk allemaal niet veel beter. Ik kan me voorstellen dat hij me grommend heeft laten slagen voor zijn vak. Harry was een heel ander verhaal. Harry was mijn mentor en gymleraar in de bovenbouw. Ik ben er nog altijd van overtuigd dat Harry ervoor heeft gezorgd dat ik mijn middelbare school uiteindelijk moeiteloos (behalve dat tekenen) heb afgemaakt, en vanuit daar ben doorgerold naar de universiteit.

Herkenbaar
Net zoals ik een verhaal over een leraar heeft, hebben de meeste mensen dat wel en daarom is De leraar die mijn leven veranderde zo leuk. Het is herkenbaar, en de korte verhalen zorgen ervoor dat je het boek over verschillende dagen (of weken, of maanden) kunt lezen. Want je hebt niet altijd zin in een verhaal over school. Het leuke aan de korte verhalen is ook de diversiteit van de schrijvers. De stijlen van Siebelink, Wieringa, en Goossens zijn immers werelden verschil en dus is er voor iedereen wel iets wat hen aantrekt.

De leraar die mijn leven veranderde
De leraar Nederlands die je na de les een roman in handen drukt en je aanmoedigt om zelf te gaan schrijven. De docent op de toneelschool die je een podium geeft om vol overgave jezelf te zijn. De scriptiebegeleider die je tot het uiterste tergt. Een leraar kan een onuitwisbare indruk achterlaten, iets in je naar boven halen wat je zelf niet vermoedde en je inspireren nieuwe wegen in te slaan.

Herkenbare, leerzame en ontroerende verhalen: De leraar die mijn leven veranderde is een eerbetoon aan het onderwijs en aan die ene persoon die alles anders maakte.

De leraar die mijn leven veranderde / Thomas Rap / 9789400405523

Older posts

© 2018 Leest&Maakt ‘t

Theme by Anders NorenUp ↑

error: Content is protected!!