Tag: kinderen (page 2 of 5)

Boeken, context en smurfensnot

old-books-photography-2399781[1]Werken in een boekwinkel is zo verkeerd nog niet. Zou je denken. De hele dag worden de meest vreemde situaties naar je hoofd gegooid.

“Maar daar kun je geen smurfensnot mee maken!” Dat is nog eens een zin om uit context te horen… Stuiterend kijkt het kind op naar de moeder, het Proefjesboek stevig tegen haar borst geklemd. Aah, dat boek verklaart mogelijk het een en ander. Hoewel ik nog niet zo goed weet wat precies. De moeder zucht. “Dan doe je wat blauwe voedselkleurstof door het wasmiddel lieverd, dat hebben we thuis nog wel.” Het klinkt alsof ze haar dochter wat probeert te kalmeren. Maar die stuitert ongestoord verder. “Neehee! Dan werkt het niet! En dan wordt het geen smurfensnot!” De moeder rolt geïrriteerd met haar ogen. “Nou lieverd, dan moet je wachten tot we nieuw wasmiddel gaan kopen, dan kunnen we kijken of we blauw wasmiddel kunnen vinden.” Het kind is het er duidelijk niet mee eens. “Maar ik wil nu smurfensnot maken!” Ik geef de vrouw haar wisselgeld en het stel vertrekt.

In de (zeer) korte wandeling tussen de toonbank en de deur hoor ik nog drie keer het woord ‘smurfensnot’ vallen. Kennelijk is dat het nieuwe woord van de dag. Maar het blijft vreemd om uit context te horen te krijgen…

Alles wat je moet weten over: Roofdieren

Hoe krijg je een kind aan het lezen? Nou, geef hem/haar een boek over iets dat interessant is! National Geographic weet zulke boeken wel uit te geven, zoals het boek Roofdieren van Steve Parker.

customRoofdieren komen in alle soorten en maten voor, en bestaan al sinds het begin der tijd. Van de Tyrannosaurus Rex tot de pinguïn, van de leeuw tot de bidsprinkhaan. Allemaal roofdieren. Welkom in Steve Parker’s wereld van snavels, tanden, klauwen, en heel veel bloed!

Onbesproken
Op interessante toon vertelt Parker over de wereld van roofdieren. Vissen, vogels, zoogdieren, insecten, hij laat geen enkele diergroep onbesproken. En behandelt ook wat een roofdier precies zo uniek maakt onder de diersoorten. Hoe hun ogen werken, Waarom zoogdieren vaak in roedels jagen, maar vogels alleen, of waarom sommige dieren aaseters zijn en dus geen roofdier of maar alleen af en toe jagen. Roofdieren zijn namelijk gewiekste dieren. Zo zijn ze lang niet altijd aan het jagen, maar stelen ook elkaars voedsel, en passen ze zich compleet aan aan hun omgeving om niet op te vallen. Grote roedels hyena’s kunnen compleet opgaan in het landschap waardoor je ze nooit te zien krijgt!

Foto’s
Maar als roofdieren zo goed zijn in overleven, waarom zijn ze dan zo vaak met uitsterven bedreigd? Ook die vraag behandelt Parker in zijn boek. Voor kinderen die iets willen leren, en volwassenen die gewoon geïnteresseerd zijn, is het een mooi en leerzaam boek. Met erg veel spectaculaire foto’s om het geheel aan te vullen. Goed, Roofdieren is niet het meest gedetailleerde en biologisch-gebaseerde boek dat je over dieren tegen zult komen. Maar als je een huis deelt met verschillende leeftijden, is deze in ieder geval interessant voor iedereen!

Roofdieren
Auteur Steve Parker brengt je oog in oog met de dodelijkste dieren op aarde. Niet alleen met bekende roofdieren, zoals tijgers, de ijsbeer, de wolf, en de witte haai, maar ook met giftige spinnen, slangen en schorpioenen. Ook minder bekende, maar even dodelijke jagers komen aan bod: grote anaconda’s, gevaarlijke alligators, onschuldig uitziende zeewespen en kleine, maar gevaarlijke libellen en bidsprinkhanen.

Steve Parker. Roofdieren / G+J & RBA Publishing CV / 9789076963341

Boeken, kinderen en paniek

old-books-photography-2399781[1]Werken in een boekwinkel is zo verkeerd nog niet. Zou je denken. De hele dag worden de meest vreemde situaties naar je hoofd gegooid.

“Kom je mee lieverd? Dan gaan we weer verder.” Glimlachend geef ik het gezin hun tas met tijdschriften en boeken, waarna ze de winkel uitlopen. Het wordt weer stil in de zaak. Het gezien was de enige klant in het afgelopen (en komende) uur, het is een rustige dag. Na het opruimen van de kranten, waar ik mee bezig was geweest toen de klanten binnenkwamen, besluit ik een rondje te lopen om boeken weer op hun plek terug te leggen. Dan valt me achterin pas een klein figuurtje op, het oudste kind van het gezin dat net weg is! “Hé, volgens mij zijn ze net de deur uit.” Het kind kijkt geschrokken op en stormt naar de deur. Maar buiten ziet ze ouders en zusje niet. Ze komt weer naar binnen. “Mevrouw? Heeft u gezien waar ze heen gingen?” Ik schud mijn hoofd en stel voor dat ze in de winkel blijft wachten tot ze haar komen zoeken. Ze gaat niet meteen akkoord maar blijft buiten, voor de etalage staan. Zoekend kijkt ze rond, af en toe een blik door het raam op mij werpend alsof ze er zeker van wil zijn dat ik er in ieder geval nog wel ben.  Ik zie langzaam paniek in haar ogen ontstaan naarmate de minuten verstrijken.
Net als ik haar wenk, dat ze maar weer naar binnen moet komen want het regent buiten, hoor ik iemand roepen. Het meisje holt de straat in, uit mijn zichtveld, naar haar ouders (hoop ik maar…). Kennelijk werd ze toch gemist.

« Older posts Newer posts »

© 2019 Leest&Maakt ‘t

Theme by Anders NorenUp ↑

error: Content is protected!!