Tag: Italië (page 1 of 2)

Italië is helemaal niet zo’n paradijs

Er zijn van die landen waar iedereen over droomt en waar daardoor miljoenen toeristen zijn. Italië is één van die landen, maar ook dat heeft een schaduwkant.

9200000026320415[1]Ine Roox geeft op de eerste pagina al toe dat ze houdt van Italië en het is duidelijk in haar boek dat ze het land een warm hart toedraagt, maar dat ze er daardoor tegelijk heel kritisch naar kan kijken. Ze is en blijft een buitenstaander, een niet-Italiaanse Italiaan bijna en vanuit die positie ziet ze met pijn in haar hart hoe haar geliefde land veranderd en wat er allemaal nog aan de kaak moet worden gesteld. En dat is kennelijk nogal wat…

Details
Wat zou een aanklacht zijn zonder details? Zo lijkt Italië ook geschreven te zijn, als één grote aanklacht tegen de Italiaanse staat. En misschien wel daarom is het zo’n fascinerend boek. Welke Italiofiel zou zo zijn/haar droomland aanvallen als Roox doet? De staat, de media, de houding van Italiaanse mannen tegenover vrouwen, en natuurlijk de invloed van de maffia, niets wordt gespaard en alles wordt gedetailleerd en systematisch onderuit gehaald. Wat blijkt? Dat zonovergoten land heeft een hele heftige schaduwkant. Een schaduwkant met bloed aan z’n handen.

Journalistiek
Liefhebbers van Italië zullen dit boek waarschijnlijk niets vinden. Te kritisch, te sceptisch, te eentonig, te erg gericht op alle slechte dingen. Maar Roox pakt het aan als een journalistiek werk en daarvoor moet ze kritisch en onbevooroordeeld zijn. Dat is ze, pagina na pagina. Het enige nadeel is dat je je misschien een beetje verliest in die eerder genoemde details, waardoor je de essentie verliest van haar verhaal. Toch is het niet allemaal slecht. De geschiedenis en diversiteit van Italië wordt ook zeer duidelijk naar boven gebracht waardoor Italië een land wordt met twee gezichten. Één is die ontspannen vakantie vol met mooie plekken en heerlijk eten, de ander is de keiharde werkelijkheid van een land waarin de maffia nog steeds regeert. Aan de lezer de keuze welke kant hij/zij het liefste wil zien.

Italië
Italië: het is geen buurland en toch voelt het vaak precies zo aan. Maar hoe goed kennen wij dat land en zijn volk? Italianen zouden passioneel en gedreven zijn, maar ook luidruchtig, oppervlakkig en chaotisch. We verwijten Italianen dat in hun land de georganiseerde misdaad al generaties lang wonderwel gedijt. Tegelijk slikken we gretig het ‘romantische beeld’ dat tv-series en de filmindustrie ons van de maffia voorschotelen. Zou onze kennis van Italië en van Italianen, bijna zeventig jaar nadat zij massaal naar onze contreien emigreerden, inmiddels niet wat verder mogen reiken?

Ine Roox. Italië / De Bezige Bij / 9789085425151

Columbus ‘ontdekt’ mais – Vandaag in

NaamloosVandaag in 1492 krijgt Christopher Columbus voor het eerst mais in zijn handen. De plant, die in Amerika veel gebruikt wordt, was tot de terugkomst van de ontdekkingsreiziger nog volledig onbekend in Europa.

Technisch gezien is het niet Columbus zelf, maar twee van zijn matrozen die de plant ‘ontdekken’. Columbus was op 5 november 1492 al enkele weken geland op Cuba, zijn mannen hadden contact met de lokale stammen en twee van de matrozen hadden van die stammen mahiz gekregen. Wij kennen deze plant nu als mais, of corn. De lokale bevolking legde Columbus uit dat ze mahiz bakten, droogden of tot meel vermaalden. Mais bleek bij Columbus’ terugkomst bovendien ook zeer goed te groeien in Spanje, Italië en andere landen!

Nog altijd is mais één van de meest verbouwde producten ter wereld, met alleen graan als belangrijker product. Mais wordt bovendien ook vaak gebruikt voor het maken van ethanol, ook wel bekend onder de noemer: pure alcohol.

Polenta
Maismeel, dat door de Azteken werd gebruikt voor het bakken van bijvoorbeeld tortilla’s, werd in Italië veel gebruikt voor pap. Deze polenta wordt nog steeds gemaakt, vaak als bijgerecht tijdens het avondeten. Het maken is vrij simpel:

Voor 4 personen heb je 250 gram polenta (te koop in pakjes), 50 gram geraspte parmezaan, en 25 gram boter nodig. Vul dan een wijde pan met 1 liter water, zout toevoegen en aan de kook brengen. Rustig de polenta er in gooien terwijl je roert. Afhankelijk van het soort polenta laat je het koken (op de verpakking staat hoe lang precies per soort). Blijven roeren tot het glad en dik is (water toevoegen indien nodig). Haal de polenta van het vuur zodra je hem dik genoeg vind, roer de parmazaan en boter erdoorheen. Heet serveren!

Pompeii wordt begraven – Vandaag in

Wikipedia: Berthold Werner

Wikipedia: Berthold Werner

Vandaag in 79 wordt de stad Pompeii begraven, en bevriest de tijd voor de 2000 inwoners die er dan nog zijn. Dit markeert het einde van de uitbarsting van de Vesuvius, die 18 uur lang stenen, gas en modder heeft uitgespuugd.

Pompeii en Herculaneum lagen aan de voet van de vulkaan Vesuvius, en waren zeer welvarend vanwege hun havens en de vruchtbare vulkaangrond. In Pompeii alleen leefden zeker 20.000 mensen. Op de heuvels van de vulkaan groeiden uitgebreide wijngaarden. Herculaneum had 5000 inwoners, en de rand van de stad was bezaaid met de zomerhuizen van rijke Romeinen. De steden waren beladen met badhuizen, bordelen en plekken waar gegokt werd. Het was een plek van welvaart, en dat werd getoond.

24 augustus: slechts het begin
Maar aan al deze luxe, welvaart en plezier kwam snel een einde toen de vulkaan uitbarstte. Om 12 uur ‘s middags, op 24 augustus 79 ontstond een wolk met een doorsnede van 16 kilometer doorsnede die de lucht ingeschoten werd. Voor 12 uur lang regende het vulkanische as en gesteente in de steden. Veel bewoners ontvluchtten Pompeii, de 2000 inwoners die kozen om in de stad te schuilen zouden de stad nooit meer verlaten…

25 augustus: het einde van de stad
Wat de bewoners van Pompeii (en Herculaneum) niet wisten, was dat het echte gevaar niet de as- en steenregen was. Ondertussen was een wolk van gloeiend hete rook en giftig gas bezig langs de wand van de Vesuvius naar beneden te rollen. Deze wolk was zo giftig en heet dat iedereen die de rook inademde direct stikte. Op de ochtend van 25 augustus 79 bereikte de wolk de straten van Pompeii, waardoor alle achtergebleven bewoners op straat in elkaar zakten en ter plekke overleden. Niet veel later bereikte een lawine van vulkanische as, modder en stenen de stad, die daardoor met alles erin begraven werd.
De gehele uitbarsting duurde ongeveer 18 uur, Pompeii werd begraven onder bijna 5 meter vulkanische modder, Herculaneum onder ruim 18 meter. Slechts enkele gevluchte bewoners keerden terug naar hun stad, in de hoop eigendommen terug te vinden maar het meeste bleef achter.

Archeologie
De resten van Pompeii zijn door de vulkanische grond waarin de stad achterbleef zeer goed bewaard gebleven, waardoor archeologen een schat aan kennis over het leven van de Romeinen hebben kunnen opgraven. Onder andere de volledige skeletten van 2000 mannen, vrouwen en kinderen zijn op dit moment terug gevonden. De modder die ze ooit bedekte, werkte als een soort mal waardoor er wereldwijd stenen beelden te vinden zijn van de bewoners van Pompeii, de mallen konden simpelweg gevuld worden met gips… Fresco’s, aardewerk, geconserveerde etensresten, de rest vulde de plaatjes verder in over het dagelijks leven van deze mensen.

Wanneer we kijken naar het werk van Plinius de Jongere, de belangrijkste bron als het gaat om de uitbarsting en het lot van Pompeii, dan had de uitbarsting misschien wel voorspelt kunnen worden. De Romeinen zagen in de meeste natuurlijke gebeurtenissen voorspellingen van de goden. In de Romeinse leer waren aardbevingen en vulkaanuitbarstingen het gevolg van de reuzen die door de goden waren opgesloten. Hun rebelse gedrag resulteerde in natuurrampen, en de Vesuvius was al een tijdje aan het rommelen geweest voor hij echt uitbarstte… Het heeft helaas niet mogen baten.

Vesuvius
De Vesuvius is nog altijd een actieve vulkaan, ook al slaapt de berg al sinds de laatste uitbarsting in 1944. Maar vulkanologen verwachten dat een nieuwe uitbarsting mogelijk niet lang op zich laat wachten, de druk in en onder de vulkaan bouwt namelijk al jaren op. Mocht de vulkaan uitbarsten, dan zal dat nog ernstigere gevolgen hebben dan in het jaar 79. Nu wonen er namelijk niet 25.000, maar 700.000 rond de vulkaan…

De ijsmakers maakt je vooral hongerig

In de zomer draait het tijdens hete dagen maar om één ding: ijs! Tijdens een hittegolf staan er lange rijen voor de Italiaanse ijssalons in Nederland. Sommigen van deze ijssalons worden al jarenlang door dezelfde familie beheerd. Over zo’n familie, met al hun emoties, oppervlakkigheden en keuzes, gaat De ijsmakers.

9200000030638557[1]Een boek over familiedrama, liefde en ijs. Het lijkt een perfect zomerrecept, en dat is De ijsmakers ook eigenlijk. Luchtig, niet te serieus, met een vleugje drama en watertandende ijsformules. Vijgen-amandelijs, het klinkt als de koude versie van een heerlijke taart. Citroen-salieijs, waar kan ik dat in vredesnaam echt krijgen? Het ijs uit De ijsmakers spreekt tot de verbeelding, een hele slimme formule van schrijver Ernest van der Kwast. Het enige nadeel is, is dat dat ook het enige is wat je aan het einde van het boek nog herinnert: het ijs. En dat je honger hebt gekregen.

Luchtig
Een luchtig boek is nooit vervelend, zeker niet als je het voor de zomervakantie koopt. De ijsmakers is echter zo luchtig dat het neigt om vergeten te worden zodra het is dichtgeslagen. De ‘hook’ die je aan je kraag door de pagina’s heen sleept en zorgt dat je het niet weg kan leggen ontbreekt een beetje.
Dichtregels van zeer bekende gedichten vullen de leegte op, doordat het boek daardoor niet alleen interessant is voor boekenwurmen maar ook voor poëzie-liefhebbers. Het is echter net niet genoeg om een echte meeslepende tranentrekker te produceren. De oppervlakkige toon grijpt de lezer niet bij de lurven, en het taalgebruik is net zo luchtig als dat zomerbriesje in de Italiaanse bergen. En lang niet zo zwaarbeladen met drukkende zomerhitte.

Zwembadrand
Toch zou ik De ijsmakers niet helemaal afschrijven. In de zomervakantie kun je best een pil meenemen, maar er bestaat een zeer grote kans dat je die toch niet leest. Dat zal De ijsmakers wat minder snel overkomen. Die lees je wel uit, juist omdat hij zo luchtig is en omdat hij over heerlijk, verkoelend ijs gaat. Ideaal voor aan de zwembadrand tijdens een hete zomerdag. Ben je echter bezig met een zeer actieve vakantie, of verdoemd tot een regenachtige camping op Texel? Dan zou ik het thuis laten liggen, Dan ben je er te moe voor ‘s avonds of heb je wat stevigers nodig om de lange dagen door te komen.

De ijsmakers
Helemaal in het noorden van Italië ligt de vallei van de ijsmakers: een tiental dorpjes dat al generaties lang gespecialiseerd is in het bereiden van ijs. Volgens Giuseppe Talamini is het er zelfs uitgevonden. Zijn familie vertrekt elke lente naar de ijssalon in Rotterdam, in de winter keren ze terug naar de bergen. Maar zijn zoon Giovanni besluit met de traditie te breken. Hij is gegrepen door de poëzie en schopt het tot directeur van een groot poëziefestival. Op een dag doet zijn jongere broer Luca, die niet alleen de ijszaak in Rotterdam heeft gekregen maar ook het mooiste meisje van het dorp, hem een hoogst ongebruikelijk verzoek. Dan komt Giovanni voor de keus te staan nog eenmaal het belang van de familie te dienen of definitief voor zichzelf te kiezen.

Ernest van der Kwast. De ijsmakers / De Bezige Bij / 9789023486381

Rome gesticht – Vandaag in

NaamloosVandaag in 753 v. Ch. werd de stad Rome gesticht, volgens de mythe dan. Romulus en Remus bouwden de stad op de plek waar de waren gezoogd door een wolvin.

De mythe van Romulus en Remus is onder andere vastgelegd in de Aeneis. Vergilius schreef het verhaal van de Trojaanse Aeneas die vluchtte uit een brandend Troje om een nieuwe stad te stichten voor zijn volk. Hij was volgens legendes de voorvader van Romulus en Remus. De jongens zelf waren godenzonen. Hun moeder was de prinses Rhea Silvia, maar hun vader was de oorlogsgod Mars. De oom van Rhea, koning Amulius, wilde echter niet dat zijn nichtje kinderen kreeg die zijn macht zouden kunnen overnemen en daarom wilde hij de kinderen verdrinken in de rivier de Tiber. Ze dreven echter weg en spoelden aan op de berg die nu Palatijn heet. Hier werden ze gezoogd door een wolvin die hun gehuil hoorde. De herder Faustulus bracht de tweeling verder op. Opvallend is dat de wolf, één van de dieren van de god Mars is.

Strijd
Je bent een zoon van een oorlogsgod, of je bent het niet. Romulus en Remus groeiden op tot gespierde, krijgslustige mannen. Ze leiden de lokale herders om wraak te nemen op Amulius en zetten hun grootvader Numitor terug op de troon. De broers waren echter ook strijdlustig naar elkaar… Beiden wilden een stad stichten maar toen Romulus een muur rond de Palatijn bouwde, sprong Remus daar overheen. Romulus werd daardoor zo kwaad dat hij zijn eigen broer vermoordde. Of de jonge krijger er veel om gerauwd heeft, is in geen enkele bron duidelijk vermeld…

Storm
Romulus regeerde Rome voor veertig jaar, waarna hij tijdens een storm verdween. Er zijn mythes die zeggen dat hij werd opgetild door de goden om zich bij hen aan te sluiten. Romulus mocht dan verdwenen zijn, Rome was dat niet. Julius Caesar en Augustus claimden nazaten te zijn van Romulus, en dit staat ook zo genoteerd in de Aeneis. Archeologische vondsten stellen dat de eerste nederzettingen op de heuvels van Rome dateren uit 1000 v. Ch., wat betekent dat Rome al veel eerder zou hebben bestaan. Maar mythes staan niet bekend om hun duidelijke tijdlijnen. Wel is bekend dat Rome nog steeds bestaat, en het Romeinse Rijk ook bijna 1000 jaar heeft bestaan. Dus misschien zit er toch iets van oorlogsgod in de Romeinse grond.

Older posts

© 2017 Leest&Maakt 't

Theme by Anders NorenUp ↑

error: Content is protected!!