Tag: geneeskunde (page 2 of 2)

Florence Nightingale vertrekt naar de Krim – Vandaag in

NaamloosVandaag in 1854 vertrok zuster Florence Nightingale naar het front tijdens de Krimoorlog. Het was vanaf hier dat de Engelse wereldberoemd werd voor haar inzet voor gewonde soldaten en zieken.

Florence Nightingale werd geboren in 1810 en groeide op in een rijk Brits gezin. Ze was bekend met de hogere kringen van Engeland, en kreeg dan ook op jonge leeftijd een huwelijksaanzoek dat ze negen jaar onbeantwoord liet. Toen ze in 1849 definitief de huwelijkskandidaat in kwestie afwees, vertelde ze haar ouders dat ze graag iets nuttigs wilde doen. Ze wilden graag zuster worden, wat haar ouders niet toestonden. Pas in 1849 vond Nightingale, tijdens een vakantie, een dokter die haar toestond een maand lang in Instituut Kaiserwerth praktijkervaring op te doen. Het was Fanny, Florence Nightingale’s moeder, die als eerste toestond dat haar dochter terug ging. Ze drukte Florence echter wel op het hart er niemand iets over te vertellen.

Hygiëne
In 1850 kreeg Nightingale eindelijk de kans om praktijkkennis op te doen, toen ze ging werken als zuster in een ziekenhuis in Middlesex. In die tijd heerste er een cholera-plaag in Engeland en Nightingale zag hoe de ziekte om zich heen greep vanwege de slechte omstandigheden in het ziekenhuis. Hier begon ze met haar missie om hygiëne in ziekenhuizen en hospitalen te verbeteren. En dit was pas het begin van haar werk…

In 1853 begon de strijd tussen Engeland en Rusland, de Krimoorlog. Vanwege de erbarmelijke toestanden in de veldhospitalen moesten er zusters naar het front. Op 21 oktober 1854 stapten Florence Nightingale, op verzoek van de Minister van Oorlog Sidney Herbert, en 38 andere vrijwilligers op de boot naar de Krim. Constantinopel was hun bestemming. Daar begon Nightingale haar werk dat haar later wereldberoemd zou maken.

Lady with the Lamp
De omstandigheden in de Krim waren verschrikkelijk. Het ziekenhuis stond bovenop een oude beerput, waardoor het water en het ziekenhuis zelf besmet waren met bacteriën. Patiënten lagen in hun eigen viezigheid gezien ze al dagen niet gewassen waren. Ongedierte en ratten liepen over en rond de bedden. Zeep, verband, dekens, zelfs water was op rantsoen. Je had als soldaat meer kans te sterven aan cholera of tyfus in het ziekenhuis, dan door een kogel op het slagveld! En dan vind je ziekenhuizen en dokters in het heden al vervelend…

Daarom had Herbert Nightingale om hulp gevraagd. De zuster bleek zeer doorzettend te zijn als het ging om het verbeteren van de toestand van haar patiënten. Bij aankomst beval ze de minst zieke soldaten te helpen bij het schrobben van het ziekenhuis, vloer tot plafond zou glimmen! Er kwam een keuken, een reguliere wasdienst en zelfs een schooltje. Zo konden de soldaten de beste zorg krijgen, en hoefden ze zich niet te vervelen.
Zelf spendeerde Nightingale elke minuut die ze wakker was aan het verplegen van de soldaten. ‘s Nachts deed ze dit met een lamp in haar hand, om iets te zien in de donkere gangen. Zo kreeg ze van de soldaten de liefhebbende bijnaam ‘Lady with the Lamp’. Ze wist de sterfgevallen met 66% te verminderen. Terwijl ze werkte noteerde ze haar bevindingen die ze terug in Engeland zou publiceren en die de gezondheidszorg voor altijd zou veranderen. Zelf had ze minder geluk dan vele van haar patiënten. Ze raakte besmet met ‘Krimkoorts’, een ongeneeslijke ziekte destijds. Op haar 38ste was ze zo ziek dat ze het bed nauwelijks meer uit kon komen hoewel ze vanuit daar alsnog ziekenhuizen, zusters en zelfs ministeries advies gaf op het gebied van ziekenzorg. Ze stierf uiteindelijk in 1910, op negentigjarige leeftijd. Haar werk is nog altijd van groot belang in de moderne ziekenzorg.

Ziekenhuizen
Waar het nu vaak verstandiger is om naar het ziekenhuis te gaan als je ziek bent, was dat in de negentiende eeuw wel anders. De meeste mensen kregen verzorging thuis als ze ziek of gewond waren. Het ziekenhuis was een plek waar je alleen terecht kwam als je familie geen geld voor verzorging bezat, je moederziel alleen op de wereld was of als je een besmettelijke ziekte onder de leden had. Ziekenzalen waren meestal donker en somber, met kleine ramen en een open haard om de boel warm en verlicht te houden. Omdat de ruimtes klein waren om verwarmd te kunnen worden, stonden bedden tegen elkaar aan gepropt. Matrassen en dekens werden zelden verschoond of gewassen. Vanwege deze omstandigheden waren er zelden vrouwen uit hogere kringen, die als zuster gingen werken. Nightingale’s ouders waren tegen haar beroepskeuze vanwege het feit dat zusters kookten, werkten en zelfs sliepen in de ziekenzalen. Vaak deelden ze een bed met een mannelijke patiënt en velen waren verslaafd aan alcohol.

Boeken, studies en ouders

old-books-photography-2399781[1]Werken in een boekwinkel is zo verkeerd nog niet. Zou je denken. De hele dag worden de meest vreemde situaties naar je hoofd gegooid.

“Ja, mijn zoon begint nu met zijn tweede jaar geneeskunde. Dat is erg zwaar, ze stellen hele hoge eisen. Zo moet hij elke week wel essays schrijven, en om binnen te komen moest hij gemiddeld een acht hebben.” De man kijkt er tevreden bij. Kennelijk heeft hij hoge eisen voor zijn zoon, de toekomstig dokter. De andere heer kijkt ernstig. “Ja, mijn dochter studeert geschiedenis. Dat is ook al zo zwaar.”

Ik frons verbaasd mijn wenkbrauwen. Hoe zijn geschiedenis, en geneeskunde in enig opzicht met elkaar te vergelijken? Maar de heren zijn nog niet klaar. “Ja, mijn jongste dochter gaat naar Brighton. We verwachten niets anders van haar, ze haalt zulke hoge cijfers. En Brighton opent vele deuren voor haar.” Ik doe ondertussen alsof ik niets hoor, dat maakt mijn leven een stuk makkelijker. Voor mijn neus worden een Le Monde en een Financial Times op de toonbank gelegd. De man wiens dochter het ‘zeer zware geschiedenis’ studeert grijnst naar zijn vriend. “Tja, je kunt wel zien dat we verschillende smaken hebben, hè?” Met een vriendelijke uitstraling rond hen beiden verlaten ze de winkel binnen. “Brighton dus? Leuk! Mijn oudste zoon heeft net toelating gedaan voor een master aan Harvard.” Ik weet niet met welk van hun kinderen ik het meeste medelijden heb…

Newer posts »

© 2019 Leest&Maakt ‘t

Theme by Anders NorenUp ↑

error: Content is protected!!