Tag: dochter

De vader op het concert

“Nee! Desí, terug!” Streng tikt de man een meisje drie rijen verder richting het podium op haar schouder en wenkt haar terug. Het meisje, een jaar of zestien, kijkt haar vader verward aan en maakt een gebaar dat lijkt te zeggen: “Wat moet je nou?!” Pa wil duidelijk niet dat dochterlief echt aan het podium gaat staan maar dochter wil daar eigenlijk niets van weten. Die draait zich alleen nog maar even naar haar vader om en kijkt hem uitdagend aan waarna ze zich nog meer naar het podium wurmt.

Vader staat tandenknarsend toe te kijken hoe zijn dochter meezingt en -springt met de massa en ondertussen de zanger high-five’s probeert te geven wanneer ze daar maar de kans toe krijgt. Vader beweegt wat stijfjes op de muziek mee, omringt door jongeren en duidelijk niet helemaal op zijn gemak. Maar ja, wat wil je ook? Zijn dochter is zo net deel geworden van een massa gillende fan-girls.

Foto: Serana Angelista

Foto: Serana Angelista

Door de hele zaal verspreidt zie je ze wel staan. De ‘coole ouders’ die hun kinderen naar een concert laten gaan maar die de jongeren tegelijk nog wel in de gaten willen houden. Het zal immers maar gebeuren dat iemand dochter- of zoonlief een biertje geeft terwijl ze daar veel te jong voor zijn.
Als Desí eindelijk haar high-five krijgt staat ze met tranen in haar ogen te gillen van blijdschap. Het lukt haar nauwelijks zichzelf nog bij elkaar te rapen. De zanger hurkt lachend neer en geeft haar een enthousiaste  knuffel. Het meisje begint van pure blijdschap te huilen. Vader bromt wat. Aan het einde van de avond wil hij dan ook naar huis. “Maar pap! Ik moet die foto hebben! Anders geloven ze het nooit!” Desí trekt haar vader mee door de menigte naar de plek waar foto’s met de band genomen kunnen worden. Ze valt de zanger weer half huilend om de hals. Vader neemt wat brommend de foto terwijl hij de jongen dreigend aan blijft kijken. Dan mag hij eindelijk naar huis, met een hysterische Desí aan zijn arm.

Boeken, studies en ouders

old-books-photography-2399781[1]Werken in een boekwinkel is zo verkeerd nog niet. Zou je denken. De hele dag worden de meest vreemde situaties naar je hoofd gegooid.

“Ja, mijn zoon begint nu met zijn tweede jaar geneeskunde. Dat is erg zwaar, ze stellen hele hoge eisen. Zo moet hij elke week wel essays schrijven, en om binnen te komen moest hij gemiddeld een acht hebben.” De man kijkt er tevreden bij. Kennelijk heeft hij hoge eisen voor zijn zoon, de toekomstig dokter. De andere heer kijkt ernstig. “Ja, mijn dochter studeert geschiedenis. Dat is ook al zo zwaar.”

Ik frons verbaasd mijn wenkbrauwen. Hoe zijn geschiedenis, en geneeskunde in enig opzicht met elkaar te vergelijken? Maar de heren zijn nog niet klaar. “Ja, mijn jongste dochter gaat naar Brighton. We verwachten niets anders van haar, ze haalt zulke hoge cijfers. En Brighton opent vele deuren voor haar.” Ik doe ondertussen alsof ik niets hoor, dat maakt mijn leven een stuk makkelijker. Voor mijn neus worden een Le Monde en een Financial Times op de toonbank gelegd. De man wiens dochter het ‘zeer zware geschiedenis’ studeert grijnst naar zijn vriend. “Tja, je kunt wel zien dat we verschillende smaken hebben, hè?” Met een vriendelijke uitstraling rond hen beiden verlaten ze de winkel binnen. “Brighton dus? Leuk! Mijn oudste zoon heeft net toelating gedaan voor een master aan Harvard.” Ik weet niet met welk van hun kinderen ik het meeste medelijden heb…

© 2019 Leest&Maakt ‘t

Theme by Anders NorenUp ↑

error: Content is protected!!