Tag: Canada (page 1 of 3)

Het Witte Huis staat in brand – Vandaag In

Vandaag in 1814 stond het Witte Huis in Washington in lichterlaaie. Het gebouw was bewust in brand gestoken door de Britten om hun voormalige kolonie zo hard mogelijk te raken.

In 1812 waren de Verenigde Staten nog geen 30 jaar een onafhankelijk land. Het was een heftige strijd geweest tussen hen en de Britten om dat voor elkaar te krijgen, maar toch was de voormalige kolonie nog niet klaar met het koninkrijk aan de andere kant van de oceaan. In 1812 zorgde Engeland ervoor dat er geen handel mogelijk was met de VS door blokkades aan te leggen met de enorme marine die Groot-Brittanië tot zijn beschikking had. Het was opvallend dat het land dit niet deed om de VS een hak te zetten, maar om het Frankrijk moeilijk te maken.

Frankrijk en Engeland waren aan het begin van de 19de eeuw in een langslepende oorlog verzeild geraakt. Napoleon was bezig Europa te veroveren en had zijn pijlen gericht op Engeland, iets dat George III niet zag zitten. En dus had de Britse koning de Franse keizer de oorlog verklaard, een oorlog die beide partijen vastbesloten waren te winnen. In een poging te winnen probeerden beide partijen elkaars handelsroutes met de Verenigde Staten af te snijden en zo viel de Amerikaanse economie praktisch stil, iets dat de anti-Europese sympathieën op het continent alleen maar erger maakte. Uiteindelijk focuste die woede zich op Engeland, toen Amerikaanse schepen niet alleen werden geblokkeerd maar de mannen erop ook werden gedwongen zich aan te sluiten bij de Britse marine om tegen de Fransen te vechten.

Continue reading

Trix in Canada

Trix’ Travels was created with full cooperation of Trix the cat. She has been perfectly safe and lazy during the entire process that will now be posted every other Saturday. This weeks stop: Canada.

It took us a while this time. A boat is a funny thing, and there was enough nice fish to eat, but it is not a very quick way to travel.

I needed some time to get used to the ship. Walking om something that moves into all directions took a bit of time, but the sailors were really nice. They gave me a lot of freshly caught fish, and showed me the best places to take naps. When you take a nap, you can’t be seasick so that was really nice of them.
And then we arrived in this huge country, all snowy and cold. Canada, it is called the blond says. I think she is about to die, she seems to be only partly build for this weather. I love it though! We have been travelling through the snow for a couple of days now, with dogs doing all the work (which I of course do enjoy). Apparently humans have used dogs to pull sleds here for quite some time, which is interesting. In Egypt, people treated cats like deities and here they use dogs as pack animals. It seems to be the right order of things, to me at least.
While we ride, we are nicely packed in comfortable blankets and looking over this magnificent landscape that is just endlessly covered with this beautiful white blanket of soft snow.

But I’m the one with the nice, fluffy coat. The blond human I’m traveling with has been rather silent for the last couple of hours on the dogsled, but she’s looking around so maybe she’s just soaking in the beauty of this country.
I do like Canada, the myths about birds and fish. We sometimes hear them from our guides, sitting around the campfire. We have seen some animals, but not much. It doesn’t matter though, the nature here is truly magnificent and even more humbling than in Africa. Or maybe it’s just different. The heat made me agitated, but this cold makes me alert and it seems that in the crispy air everything just looks different. The human agrees with me, I think, and because we finally seem to be on the same page for once I help her out as well. Her feet get so cold that her toes turn purple and she can’t sleep, so now I curl up against her feet for an hour or so while we read and write about our daily adventures. And afterwards, she gives me a nice brush (which, after a day with wind and dogs, is very needed).

I do love Canada, it is an easy going country with nice people and this really cozy vibe. That might be the campfires and marshmallows talking, but I do like travelling by sled and sleeping in tents with the crazy one sleeping next to me to keep each other warm. It is really nice. Can we just stay here?

Making dogs do the work. Trix the cat must love this. Background: Traveling Canucks

Eerste man op koord over Niagara Falls – Vandaag in

NaamloosVandaag in 1859 liep de eerste man ooit op een koord over de Niagara Falls. De acrobaat Charles Blondin liep op die dag over een gespannen koord over de beroemde watervallen.

De beroemde Niagara Falls, gelegen op de grens van Canada en Amerika, zijn al eeuwen een ware trekpleister voor waaghalzen. In 1829 dook er voor het eerst iemand over de rand, en overleefde de val. Verschillende mensen verdronken toen ze de rivier vlak onder de waterval over probeerden te zwemmen, onder hen ook de eerste man die het Kanaal overzwam (Matthew Webb). En hoewel het nu illegaal is om jezelf in een ton van de waterval af te werpen, was het de 63-jarige Anny Taylor die dit in 1901 voor het eerst deed en het overleefde. Maar de Fransman Charles Blondin was de eerste die over de waterval liep op een strak gespannen koord. Hij deed dit zonder enige bescherming van netten of andere koorden.

Blondin
Blondin was vanaf zijn geboorte getraind om een acrobaat te zijn. Hij was klein en licht van gestalte en daarom zeer geschikt voor de baan, waarvoor hij trainde vanaf zijn vijfde levensjaar. Vanwege zijn blonde haar kreeg hij zijn bijnaam ‘Blondin’. Zijn manager Harry Colcord promootte hem overal waar maar kon. Maar voor die promotie was publiek nodig.

Wedden
Blondin begreep heel goed dat de mensen gefascineerd in hem waren, vanwege de aantrekkingskracht van stunts die fout konden gaan. Daarom kondigde hij op een dag aan een koord over de Niagara Falls te laten spannen. 25.000 mensen kwamen kijken om te zien of hij zijn dood tegemoet zou storten (velen van hen hadden gewed op ‘ja’). Zowel de Amerikaanse als de Canadese kant van de waterval stond vol met toeschouwers. Colcord hield de pers en de hoogste gasten tevreden en legde hun het proces van Blondin’s stunt uit.
Blondin zou de stunt hebben gepland omdat hij de eerste acrobaat wilde zijn die een dergelijke stunt uit zou halen. Hij moest zijn loop in de eerste instantie wel uitstellen omdat hij deze oorspronkelijk in de winter van 1858 had gepland. Wind en ijs maakten het echter onmogelijk, en dus stelde hij het uit tot de zomer van 1859. Het touw waar hij op liep was een kabel van ongeveer 400 meter lang, en ongeveer 5 centimeter breed gemaakt van hennep.

17 keer
Uiteindelijk wonnen de paar mensen die hadden gewed dat Blondin het zou halen, veel geld. Zijn stunt was namelijk een succes! Sterker nog, in zijn leven zou hij nog 17 keer over de Niagara Falls lopen! Hij deed dit later onder andere geblinddoekt, met een kruiwagen, in een zak, op stelten, met een camera bij zich om halverwege een foto te maken, en één keer stopte hij midden op het touw om een omelet te gaan bakken op een gaspitje dat hij bij zich had gedragen. Zijn grootste stunt was echter dat hij het touw overliep met zijn manager Harry Colcord (die zwaarder dan hij was) op zijn rug! Later bood hij volgens de verhalen ditzelfde aan aan de Prins van Wales, deze weigerde.

Older posts

© 2018 Leest&Maakt ‘t

Theme by Anders NorenUp ↑

error: Content is protected!!