Tag: boekwinkel (page 1 of 7)

Dagboek van een boekverkoper is lachen en huilen om de boekenbranche.

Ik werkte 4 jaar lang in een boekwinkel, wat mij inspireerde tot een vaste rubriek op deze website, en waardoor ik meer dan genoeg boeken te lezen had. Maar daardoor kan ik ook zeggen dat Dagboek van een boekverkoper een geweldig inzicht geeft van de boekenbranche.

“Ooh wat moet het heerlijk zijn om hier te werken. Je kan de hele dag lekker lezen.” Als ik een euro kreeg voor elke keer dat iemand dat tegen me zei, dan hoefde ik zeker een jaar niet te werken. Want het is niet waar. Op rustige dagen kun je misschien een paar bladzijden lezen, maar het is voornamelijk werken en een constante stroom aan klusjes.

Continue reading

De vaste boekenprijs

“20 euro?! Dat is echt belachelijk!” Goed, het boek dat de klant in handen houdt is inderdaad niet dik. Het is ook geen hoogstaande literatuur. Maar de blik die ze op mij werpt is ook niet terecht, ik heb die prijs immers niet verzonnen. In Nederland zijn boekverkopers wettelijk gebonden aan een vaste boekenprijs, dat is de reden dat veel kleine boekwinkels nog bestaan.

De boekenprijs is per wet vastgelegd in Nederland, en iedere boekhandel dient zich eraan te houden. Er zijn echter mensen die het daar niet mee eens zijn. Bijna elk jaar laait de discussie over de `vaste boekenprijs` weer op, met meestal een grote keten of een marketing-bureau dat pleit voor de afschaf ervan. Echter, hij blijft elke keer weer bestaan en wij als kleine boekhandel zijn daar altijd weer dankbaar voor. Want als we het simpelweg bekijken kunnen wij niet gaan concurreren met de prijs. Bol.com kan, en doet dat van tijd tot tijd. Bruna en AKO kunnen dat en krijgen er soms de mogelijkheid toe met zomeraanbiedingen. Wij, de kleine Zwart op Wit, kunnen dat NIET. Sterker nog, als we door de afschaf van de wet zouden worden gedwongen erin mee te doen, dan zal het lachen ons spoedig vergaan.

Toch zijn er klanten die dit niet altijd begrijpen. Het zijn mensen die al hun relatiegeschenken hier kopen, twintig boeken of meer, en die dan vragen hoeveel korting ze van ons krijgen omdat ze “zo’n grote aankoop in een keer doen”. Wanneer wij proberen uit te leggen dat we dat eigenlijk niet doen zijn ze beledigd. Het kan ze niet schelen dat zelfstandige boekhandels het al lastig genoeg hebben, en dat alle korting van de marge die wij mogen houden afgaat. En dat wij een boete kunnen krijgen van €4.500 kunnen krijgen mochten we betrapt worden op het geven van dergelijke kortingen, interesseert hen al net zo min. De klant is immers koning.

Goed, de klant is misschien koning, maar een goede koning weet wanneer hij/zij wel of niet om offers moet vragen. Als medewerker, en liefhebber van de kleine zelfstandige boekhandel vraag ik dan ook: zie uw uitgave niet alleen als een handeling om de boekenbranche in leven te houden. Zie het ook als een investering in ons, in onze tijd, moeite, en expertise. De medewerkers van Zwart op Wit Boekhandel doen, zoals al onze vaste klanten weten, eindeloos hun best om up to date te zijn en op maat gesneden advies te kunnen geven. Dat kunnen we omdat de vaste boekenprijs ons de ruimte geeft om met boeken bezig te zijn, om ze te lezen. In plaats van enkel te knokken met de grote aanbieders, en zo veel mogelijk te verkopen. Dus respecteer de vaste boekenprijs, respecteer uw boekverkoper, en dan helpen wij u met veel liefde de herfst weer door.

Boeken, koffie en telefoons

old-books-photography-2399781[1]Werken in een boekwinkel is zo verkeerd nog niet. Zou je denken. De hele dag worden de meest vreemde situaties naar je hoofd gegooid.

“Uch pap, je hebt een cappuccino gekocht in plaats van een latte!” De vinnige stem schalt door de winkel op zo’n toon dat de paar klanten die er zijn verbaasd opkijken. Het meisje, ze is waarschijnlijk een jaar of 14, kijkt haar vader kwaad aan terwijl ze hem de grote beker van een zeer bekend koffiemerk teruggeeft. De vader kijkt niet eens op van het tijdschrift dat hij in zijn hand heeft. “Ja, want ik kocht hem voor mezelf en niet voor jou.” De blik van het meisje wordt ronduit beledigd bij die woorden en ze stampt bij de man vandaan om verderop op haar telefoon met iets bezig te zijn, nog steeds kwaad om de koffie maar niet voor lang. “Ooh pap, ik heb trouwens een nieuwe telefoon nodig.” De vader kijkt nog altijd niet op van het tijdschrift, en de dochter niet van haar telefoon. “Is dat zo lieverd? Waarom dan?” “Nou, omdat dit een verouderd model is.” Klinkt als een logische reden, als je 32 bent en een carrière hebt waarvoor je constant bereikbaar moet zijn. Dit meisje houdt nu al een zeer dure smartphone in haar handen, waarnaast de mijne zich behoorlijk bejaard voelt. De vader lijkt dan ook niet erg onder de indruk te zijn, het enige waarvan hij opkijkt is het volgende stel ouder en kind dat binnenkomt. Kennelijk horen moeder en zoontje bij hen. Zoontje heeft een extra grote ijskoffie in zijn handen die leeg is en schiet de winkel in naar de kinderafdeling. Niet veel later hoor ik het geluid van vallende boeken, moeder went zich ondertussen tot mij en houdt de lege beker omhoog. “Hebben jullie misschien een prullenbak?” Ik knik en neem de beker aan. Aan de symbolen te zien zat er niet alleen een hele sloot extra suiker in, maar ook twee extra shots koffie. Die observatie wordt benadrukt door opnieuw het geluid van vallende boeken en het kind dat nu in de kast probeert te klimmen. Gelukkig zit die aan de muur vastgeschroefd. De moeder kijkt glimlachend naar mij. “Kinderen hè, altijd maar die energie.” Ik brom zacht wat maar slik de rest in. Dochter richt zich nu tot moeder. “Mam, hoezo mocht hij wel koffie en ik niet?” “Omdat dat niet goed voor je is lieverd, over een paar jaar misschien.” Dat klinkt nogal hypocriet gezien de kleine stuiterbal iets verderop. Zo denkt het meisje er ook over. Ze voert nu de telefoon-discussie met haar moeder, maar die lijkt ook niet erg onder de indruk te zijn.

Als het viertal weg is, ligt het halve tijdschriftenrek en de hele kinderafdeling overhoop. Terwijl ik alles opruim werpen een paar klanten een blik op me. Één van hen is een vaste klant, die zelf drie kinderen heeft. Hij glimlacht naar me. “Genezen van het kinder-idee voor een tijdje?”, plaagt hij voorzichtig maar het maakt het voorval wel een stuk grappiger.

Older posts

© 2018 Leest&Maakt ‘t

Theme by Anders NorenUp ↑

error: Content is protected!!