Share this

NaamloosVandaag in 1804 benoemd Napoleon Bonaparte zichzelf tot keizer van Frankrijk. Eerst laat hij de Senaat hem tot keizer ‘kiezen’, maar later zet hij letterlijk de kroon bij zichzelf op het hoofd.

Napoleon Bonaparte had zich na de Franse Revolutie en daarop volgende strijd opgeworpen als beschermer van de Republiek, maar na zijn aantreden als generaal raakte hij verstrikt in een oorlog met de Engelsen. De Engelsen, die net als andere koningshuizen bang waren dat deze Revolutie over zou slaan, hadden een uitgebreid spionnennetwerk in Frankrijk met het doel om een broer van de ter dood gebrachte koning Lodewijk XVI op de troon te zetten. Napoleon wist deze broer, de graaf van Artois, te verslaan in de strijd maar wist dat hij daardoor de Royalisten nooit zou weten over te halen tot het steunen van de Republiek. Dus besloot hij het over een andere boeg te gooien dan zijn patriottische aanpak.

Keizer
Op 18 mei 1804 zette hij de Senaat van Frankrijk voor het blok en wist hen over te halen om voor hem te stemmen als zijnde consul (de eerste burger). Hiermee was voor hem de weg geopend om alleen te heersen en de Senaat buiten spel te zetten bij beslissingen. Op 2 december 1804 was het pas officieel omdat de kerk overstag ging, maar eigenlijk werd Napoleon op die dag in mei de nieuwe keizer van Frankrijk.

Paus
De kroning zelf werd bijna een rel met Rome. Volgens traditie kroonden de pausen tot dan toe altijd koningen, maar op het allerlaatste moment besloot Napoleon anders en nam hij paus Pius VII de kroon uit handen om hem zelf op zijn hoofd te zetten. Hij deed dit mogelijk om te voorkomen dat de kerk macht over hem als keizer had, terwijl dat juist de reden was dat Pius VII Napoleon had willen kronen. Napoleon herhaalde dit ‘ritueel’ van zichzelf kronen op 26 mei 1805 toen hij Italië had veroverd.

Share this