Let’s dress

“Lin, kun jij dit bureau even dressen? Dat het eruit ziet als een echt bureau.” Een echt bureau… Zo’n ding met een plank en vier poten, waar iemand aan zit te werken? Natuurlijk. Schermpje erop, boeken erbij. Een pen ergens verdwaald op het blad. Tadaa!
“Ooh, en kun je even vragen om twee vlaggen van 1 bij 1 met een statief?” Een… wat?

Een vlag. Goed. Een vlag. Ik heb geen idee wat dat is. De verhuur kan me net zo goed een pinguïn meegeven en dan nog accepteer ik dat. Een beetje verdwaasd kijk ik door de set. Handen tekort, en dus ben ik aan het dressen. Setdressen, om het correcter te noteren.

Setdressen is leuk, nadenken over hoe iets er het beste uit gaat zien op camera en rommelen met boeken, lampen, planten, en dergelijken. Na jarenlang met figuranten te hebben gewerkt, props met een hartslag volgens sommige crewleden, zijn props zonder hartslag een lichte verademing. Deze klagen nooit over lange dagen, wachten, of kou. Het ergste wat kan gebeuren is dat een boek op mijn teen valt. En als je klaar bent kun je ergens anders bijspringen, waardoor ik nu met een pinguïn – oh nee, een vlag – in mijn handen terug naar de set loop.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

error: Content is protected!!