Share this

Vandaag in 1917 keert Vladimir Lenin terug van zijn ballingschap. Hij zal Rusland volledig op zijn kop zetten en de Oktoberrevolutie inluiden. Daarmee komt een einde aan het tsaristische rijk.

De jaren ’10 van de vorige eeuw zijn voor Rusland een tijd van veel verandering. Steeds meer Russen verzetten zich tegen de absolute macht van de tsaar, en het communisme grijpt als een lopend vuurtje om zich heen. Als ook het leger zich bij de opstandelingen schaart weet tsaar Nicolaas II dat zijn tijd voorbij is; in maart geeft hij de troon op in een poging zichzelf en zijn familie te redden. Het zal niet baten, want als Lenin op 16 april 1917 voet zet op het Finlandstation in Sint Petersburg slaat de vlam pas echt in de pan. Sint Petersburg zou later zelfs worden hernoemd tot Leningrad, als in memoriam voor de leider.

Al vanaf jongs af aan werd Vladimir Ilich Ulyanov aangetrokken tot de boodschap van de revolutie en als advocaat sloot hij zich dan ook bij de Marxistische bewegingen. Vanwege zijn aandeel in de bewegingen van de communistische partijen werd Lenin uiteindelijk veroordeeld tot een jaar gevangenis en drie jaar ballingschap in Siberië, waarna hij naar Zwitserland vertrok. Hij zat echter niet stil in het buitenland, vanuit Zwitserland begon hij onder het pseudoniem Lenin pamfletten te schrijven, pamfletten die steeds militaristischer werden en die vaker en vaker opriepen tot een revolutie. Ondanks dat Lenin inmiddels bekend was in heel Europa wist hij echter semi-ongezien door het leven te gaan, waardoor hij mythische proporties aannam in de ogen van de Europese pers. Sommigen van die verhalen waren ronduit belachelijk, maar het kwam erop neer dat men een man met een zeer imposant postuur verwachtte. Dus toen Leninop 16 april terugkeerde in Rusland waren journalisten en schrijvers in de eerste instantie teleurgesteld door zijn kleine gestalte en haast gewone uiterlijk. Lenin’s blik deed hen echter achteruit deinzen en wordt door vele schrijvers beschreven als een bezeten blik, waarin men het vuur voor het communisme zag branden. En dat vuur zou hij gaan gebruiken.

Omwenteling
Lenin zou in slechts een periode van een paar maanden de smeulende onvrede van de Russen aanwakkeren tot een laaiend vuur. De onvrede in Rusland was niet onbekend, de Eerste Wereldoorlog had desastreuze gevolgen gehad voor de Russische burgers en het berooide leger. En waar tsaar Nicolaas II had opgeroepen tot het opnemen van de wapens tegen Duitsland riep Lenin op tot “vrede, land en brood”. Dat was een boodschap waar de gewone Russen wel oren naar hadden, en nadat de tsaar was gedwongen tot afreden en de bolsjewieken de democratische verkiezingen wonnen was het slechts een kwestie van tijd voor Lenin’s Rode Garde de macht greep.

Hoewel ze de lokale verkiezingen al hadden gewonnen, besloten Lenin’s bolsjewieken dat de veranderingen niet snel genoeg gingen. Onder het mom dat het volk vooruitgang eiste zetten ze de Oktoberrevolutie in gang. In enkele dagen tijd vond een volledige omwenteling van de machtsverhoudingen binnen Rusland plaats, waar voorheen adel en de rijken de macht hadden gehad kregen nu de burgers het voor het zeggen. In theorie tenminste want in werkelijkheid kregen de bolsjewieken de macht en werd Lenin dictator van ‘s werelds eerste Marxistische staat.

Burgeroorlog
Onder Lenin’s leiding werd de oorlog met Duitsland beëindigd en alle industrie genationaliseerd. Toch was de strijd nog niet meteen gewonnen, want ondanks dat Lenin en zijn regime officieel nooit de executie van tsaar Nicolaas II hadden bevolen wezen de aanhangers van de Romanov’s wel degelijk naar Moskou als de schuldige van de dood van de laatste tsaar. Het liep uit tot een burgeroorlog die ruim twee jaar zou duren, maar die uiteindelijk werd gewonnen door de Sovjets. Lenin regeerde tot zijn dood in 1924, waarna hij werd opgevolgd door Stalin wiens regime zo heftig was dat het de naamgever werd voor dergelijke wrede regimes met communistische bouwstenen, zoals het huidige regime in Noord Korea.

Share this