Share this

Vandaag in 1945 werd de meest verwoestende bom ter wereld gebruikt: de eerste atoombom werd op Hiroshima gedropt. 80.000 mensen kwamen direct om door de radioactieve kracht van het wapen.

In augustus 1945 was de Tweede Wereldoorlog in Europa afgelopen. Duitsland had zich overgegeven, de leiders van de Nazi-partij werden opgepakt of achternagezeten en de concentratiekampen werden bevrijd, maar aan de andere kant van de wereld woedde de oorlog nog altijd door. Japan weigerde zich over te geven en Amerika was niet van plan Japan zonder totale overgave te laten gaan. Het idee van een invasie stuitte echter op fel verzet van de troepenmacht, die al genoeg problemen hadden met het winnen van de strijd in de rest van Azië.

Manhattan Project
Het was Albert Einstein, zelf gevlucht uit Duitsland om vervolging te voorkomen, die de Amerikanen in 1939 waarschuwde voor de nucleaire ambities van Duitsland. Uit angst dat de vijand als eerste een allesvernietigende bom in handen zou hebben begon de VS daarom in 1941 aan het Manhattan Project. Verborgen op een militaire basis in New Mexico werd er gewerkt aan de mogelijkheid om nucleaire energie tot een wapen te vormen. Het zou vier jaar aan onderzoek kostten voor het mogelijk was om nucleaire delen zo te beheersen dat er een bom mee gemaakt kon worden, maar toen Trinity op 16 juli 1945 tot ontploffing werd gebracht bleek het wel een zeer productieve bom te zijn: de explosie die Trinity veroorzaakte stond gelijk aan 19.000 ton TNT. De zwaarste bom tot dat moment had “slechts” een kracht gehad van 20 ton TNT…

Hiroshima
Hoewel niet precies bekend was hoe desastreus deze bom precies was, was men het er na de test wel over eens dat het een wapen was dat alleen bij hoge uitzondering gebruikt moest worden. Maar inmiddels was het 1945 en waren de Amerikanen na vier jaar oorlog in het Pacifisch gebied radeloos geworden. Grootschalige bombardementen – zoals de brandbommen op Tokio in maart 1945 – hadden het land nog altijd niet gebroken en de oorlog dreigde volgens sommigen uitzichtloos te worden. Het was volgens de legerstaf tijd om een signaal te sturen: als Japan zich niet zou overgeven zou het land worden vernietigd. En dat signaal moest worden gegeven met het meest vernietigende wapen uit het Amerikaanse arsenaal, de atoombom.

Op 6 augustus 1945, om kwart over 8 ‘s ochtends vloog de Amerikaanse bommenwerper Enola Gay over de stad Hiroshima. Het was tijd om naar werk en school te gaan op het moment dat een drie meter lange metalen pijp met een doorsnede van 71 centimeter werd gedropt. Little Boy, een haast liefkozende naam, bevatte 64 kilo verrijkt uranium die door een interne ontploffing op 550 meter boven de stad met elkaar werd samengevoegd. De kernreactie die bovenop de stad terecht kwam eiste direct ruim 78.000 levens en nog eens tienduizenden mensen zouden in de weken erna overlijden aan hun verwondingen of door stralingsvergiftiging. 10 vierkante kilometer van de stad was volledig verwoest door de klap en de vuurstorm die erop volgde. Hiroshima zou bovendien nooit vergeten wat er gebeurd was, sommige mensen waren door de intense hitte vaagde letterlijk in rook opgegaan. Het enige wat er van hen achterbleef waren hun schaduwen die na al die jaren nog steeds op de stenen gebrand zijn.

Share this