De yeti is terug van weggeweest

Share this

Yeti+Bhutan+7+WQ[1]Jarenlang was het stil rond de yeti. Het wezen leek wel van de aardbodem verdwenen te zijn. Als het daar ooit al rondliep… Maar na jaren waarin er slechts mondjesmaat vage foto’s opdoken, schieten er ineens allerlei wetenschappelijke onderzoeken naar het mythische wezen uit de grond! Is er dan toch iets als een yeti? En welke ‘bewijzen’ en theorieën zijn er eigenlijk over het mythologische wezen?

http://www.americanmonsters.com/

http://www.americanmonsters.com/

Bewijsmateriaal 1: Voetsporen
In 1951 werd er voor het eerst een foto gemaakt van een voetafdruk die veel te groot was om van een mens te zijn. Bergbeklimmer Eric Shipton maakte de foto destijds. Wereldwijd werden de wildste theorieën over een onbekend wezen in het Himalaya-gebergte de wereld rondgeholpen. In 1953 vertelden Sir Edmund Hillary en sherpa Norway Tenzing dat zij ook vreemde voetsporen hadden gezien bij het beklimmen van Mount Everest. Maar Hillary bleef altijd een criticus als het ging om het bestaan van yeti’s.

In 2009 vertelde wildlife-expert Sir David Attenburough dat de voetsporen hem ervan hadden overtuigd dat er yeti’s in de Himalaya woonden. Dit omdat hij nog nooit zulke voetsporen had gezien.

Bewijsmateriaal 2: Een hand
In 1974 werd er in het Pangboche boeddhistisch klooster een hand tentoongesteld. De huid was zwart, verschrompeld en gebarsten en volgens de lokale monniken was de hand van een yeti. De Britse monsterjager Tom Slick wilde de hand meenemen naar Engeland voor onderzoek, maar de monniken weigerden het relikwie mee te geven. Daarop besloot Slick een vinger te stelen.
Ondanks dat de vinger wereldberoemd werd als ‘het bewijs voor het bestaan van yeti’s’, raakte het artefact kwijt nadat hij was opgeslagen in een museum. Pas in 2011 werd hij weer teruggevonden en onderzocht.

Het resultaat was een beetje gênant. Dit ‘ultieme stukje bewijs’, bleek voor 100% uit menselijke genen te bestaan. En de Pangboche tempel? Die heeft laten weten de vinger graag terug te willen, nu hij eindelijk weer terecht is.

Bewijsmateriaal 3: Ooggetuigen
Van over de hele wereld zijn er verslagen gekomen van mensen die de yeti (of bigfoot, of sasquatch, of …) hebben gezien. In Sumatra en de Himalaya is het geloof oeroud en rotsvast. Ook in Noord-Amerika wordt bigfoot enige keren per jaar gezien of gehoord. De nieuwste ontwikkeling komt vanuit Europa. In Rusland zien steeds meer mensen de yeti, en ook in het Tatragebergte in Polen is het wezen al een keer ‘gespot’. Het Russische plaatsje Kemerovo (in Siberië), claimt bewijs te hebben dat zij een gezonde populatie yeti’s in de buurt hebben. Volgens de lokale overheid is er tijdens een missie met yeti-experts een nest, voetafdrukken en haar gevonden, waardoor het voor 95% zeker is dat er yeti’s in de buurt van het dorpje wonen.

Opvallend is vooral dat sinds het onderzoek, de lokale overheid vooral bezig is met het promoten van toerisme in het (nogal afgelegen) gebied. Latere zoektochten naar de yeti in het gebied, hebben niets opgeleverd.

Bewijsmateriaal 4: Folklore
In de Bhutaanse folklore, net als bij veel andere landen en volkeren in en rond de Himalaya, speelt de yeti (daar ook wel de Migoi geheten) een grote rol. In 2001 creëerde de Bhutaanse overheid het Sakteng Wildlife Sanctuary, een gebied van meer dan 655 vierkante kilometer, om het leefgebied van de yeti (Migoi) te beschermen. In het reservaat wonen trouwens ook zeer bedreigde panda’s, sneeuwluipaarden en tijgers. In 2012 werd het opgenomen op de UNESCO Werelderfgoedlijst. De Bhutaanse overheid claimt nog altijd dat het reservaat puur voor de Migoi is opgericht.

Philippe Semeria

Philippe Semeria

In de lokale mythes en legenden is de yeti een aapachtig wezen met een wit-bruine vacht die in de Himalaya leeft. Hij wordt geëerd vanwege zijn enorme kracht en magische vermogens, die hem onder andere onzichtbaar kunnen maken. En in tegenstelling tot Russische steden die meteen een toeristische attractie zien, wordt de yeti in Bhutan, Nepal en Tibet geëerd als een godheid. Die niet gestoord of opgejaagd mag worden! Mislukte Himalaya-missies werden door lokale stammen ook geweten aan dat yeti’s waren verstoord en de Europeanen met ongeluk hadden getroffen. Sir Edmund Hillary (de eerste man die Mount Everest beklom), claimde in 1953 voetafdrukken van een aap-achtig wezen te hebben gezien bij de klim. In 1970 stelde Don Whillans dat hij een aap-achtig wezen niet ver bij zijn kamp vandaan eten had zien zoeken. De wetenschappelijke wereld verklaarde dat het hier mogelijk ging om de Tibetaanse Blauwe Beer, of de Himalaya Bruine Beer, in combinatie met sneeuwval en slecht weer. Dat maakt de lokale kloosters niet uit. Alle mogelijke overblijfselen van yeti’s (handen, schedels, haren) worden opgeslagen als heilige relikwieën.

Bewijsmateriaal 5: Theorieën
Er bestaan vele theorieën over de yeti. Onontdekte aap-achtige (de Amerikaanse Sasquatch), magisch wezen (de Bhutaanse Migoi), half aap-half mens (de Amerikaanse Bigfoot), of simpelweg: bestaat niet. De yeti zou zelfs een aliën zijn! Punt is, dat er weinig wetenschappelijk bewijs is, maar dat dat mensen niet tegenhoudt in het wezen te geloven en ernaar te zoeken. Misschien naïef, misschien mooi, en misschien wel een uiteindelijke doorbraak?

En dan het onderzoek:
Bryan Sykes, onderzoeker aan de Universiteit van Oxford, publiceerde in oktober 2013 een onderzoek over de yeti. Hij had eerder yeti-haren aangeboden gekregen van een zogenaamde monsterjager. Die had de haren in Tibet gevonden. Sykes stelt in eerdere interviews dat hij de haren niet onderzocht omdat hij wilde weten of er yeti’s zijn, maar omdat er nog nooit uitgebreid gen-onderzoek is gedaan bij ‘bewijsmateriaal’. En zo ontdekte hij dat in het yeti-haar veel genen van een ijsbeer te vinden waren. Maar wel van een ijsbeer uit Spitsbergen, die al minstens 40.000 jaar diepgevroren is.

Vanwege dit resultaat besloot Sykes andere ‘yeti-bewijzen’ uit de koelkast te halen. Musea en verzamelaars van over de hele wereld stuurden hun ‘yeti-haren’ naar de Britse onderzoeker. Het onderzoek is deze maand gepubliceerd. Er werd, helaas, in geen van de 37 monsters het bewijs van een onbekende diersoort gevonden. Wel van onder andere wolven, beren, koeien en mensen.

Alleen bij dat ene monster, dat opnieuw is onderzocht, is nog geen duidelijkheid. Daarbij blijft het raadsel van die Noorse oer-ijsbeer bestaan. Is er dan misschien een onbekende beersoort, die al jaren in de Himalaya rondloopt en wordt aangezien voor een yeti?

Share this

1 Comment

  1. Heerlijk stukje 🙂 Mooi werk, Linda!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

© 2018 Leest&Maakt ‘t

Theme by Anders NorenUp ↑

error: Content is protected!!