Share this

6 uur ‘s ochtends, Amsterdam.
We hebben de duiven de bomen in zien gaan voor de nacht, nu zien we ze weer op de straten neerstrijken. Opgeladen, klaar voor een dag vol scharrelen en koeren. Ze lijken wat verward door alle commotie op straat, normaal is dit hun domein, zo in het ochtendgloren. Normaal is er geen kip op straat op dit uur, laat staan mensen. De kruisingen zou nog verlaten moeten zijn, de stoplichten branden voor niemand. Een incidentele vroege vogel pakt de fiets naar het station, maar hij is eenzaam en alleen. Tot hij de hoek omdraait en in tientallen vermoeide gezichten kijkt, bleke gezichten die van koppen hete koffie slurpen.

Het geluid van de stad is volledig anders als de zon net op is. Het openbaar vervoer rijdt nog niet, de nachtbrakers zijn net op bed en de dagwezens nog niet eruit. Het enige wat je hoort zijn de vogels, vogels en chagrijnige filmmakers die hun laatste spullen inpakken. De duiven kijken tevreden toe terwijl ze wegrijden.

Het is ochtend, de stad is weer van hen.

Share this