Share this

Vandaag in 1982 wordt de eerste cd gepubliceerd waardoor de gemiddelde muziekcollectie een stuk kleiner wordt dan de grote (en zware) lp’s nu vereisen.

Jarenlang bouwde mensen collecties van kleine, glimmende schijfjes. Cd’s en cd-spelers waren niet weg te denken uit huizen, uit auto’s, op straat met discman’s die overal mee konden. Inmiddels zijn ze bijna volledig vervangen door digitale muziek in de vorm van USB-sticks, iPods, en dergelijken. Ook de lp is weer in opkomst, hoewel de platen veel meer ruimte innemen dan de kleine cd’s en ook een stuk zwaarder en duurder zijn.

De eerste cd werd geproduceerd door Philips en SONY en bevatte slechts één nummer: The Visitors van ABBA. Het was de eerste stap van het digitaliseren van muziek, waardoor het makkelijker was om in grote schaal te verspreiden en te produceren, iets dat voor veel muzikanten een uitkomst was om het grote publiek thuis te bereiken en niet enkel via concerten en de radio.

De cd was vrij snel populair in Japan, wat in de jaren ’60 en ’70 was begonnen met grootschalige industrialisatie en modernisering om zichzelf te herstellen na het verliezen van de Tweede Wereldoorlog. Vanuit Japan verspreidde het succes zich naar de Verenigde Staten en Europa en in november 1982 kwam het concept echt van de grond. Tegen die tijd waren er 150 verschillende cd’s in omloop, met singles en albums. Ook werd veel klassieke muziek overgezet van vinyl naar digitaal. Toch tekende de cd niet alleen voor het succes, maar ook voor de eigen ondergang want het was de eerste stap in de digitalisering die uiteindelijk zou leidden tot het .mp3 formaat waardoor iedereen nu enorme muziekbibliotheken op kleine apparaatjes zoals smartphones kan zetten. Toch moet de cd nog niet afgeschreven worden: het is samen met de dvd nog altijd één van ‘s werelds populairste verjaardagscadeaus.

Share this