Share this

Artis in de vroege ochtend is als een andere wereld. Omringt door lange schaduwen en koele ochtendlucht klinkt het gebrul van apen. De gibbons leven zich uit in hun bomen, terwijl de buurtbewoners nog wakker moeten worden. Het park is uitgestorven. De leeuwen zoeken loom het enige hoekje in hun verblijf op waar ze in de ochtendzon rustig kunnen ontwaken. Traag klimmen de stralen verder, met nog weinig kracht om de ochtendmist te doen verdampen. De wereld is mythisch, het park een tropische schuilplek voor de buitenwereld. De rijzende zon is eigenlijk de vijand van dit heerlijke gevoel dat je even alleen bent, alleen in een wereld die niet bestaat.

Die nooit heeft bestaan.

Snel sluit je je ogen en wentel je je nog even in de geluiden van apen en vogels, geniet je van de koele lucht in je longen en de zon op je huid, waan je je in het zand tussen de giraffen of aan de oever van een onbewoond eiland. En dan…

opent het park.

Share this