“Heey, mag ik achterop?”

Hij staat zo snel naast me dat ik nauwelijks de tijd heb om af te stappen. Nauwelijks de tijd heb om te beseffen wat er gaande is. Het eerste dat me opvalt is dat hij lang is, erg lang, de jongen torent moeiteloos boven me uit. Nu ben ik zelf maar 1 meter 60 dus dat doen mensen nogal snel, maar dit is zelfs met die gewenning even schrikken. Hij is jong. Hij staat te dichtbij. En om eerlijk te zijn zit de hele situatie me niet helemaal lekker.
Het is midden in de nacht, de winterkou is mijn jas ingekropen, het is uitgestorven op straat en er staat een boomlange gozer zo dichtbij dat de enige manier waarop ik afstand heb kunnen afdwingen mijn fiets tussen ons in is.

En dan stapt zijn maatje ineens achter een auto vandaan.

Continue reading