Month: September 2018

When trying to find… the meaning

“So what is the author saying with the colour of the door?” Well, it’s red, the end!

I never understood this fascination of teachers with “the meaning” of the smallest things. Half of them seemed extremely farfetched to me, if not even utterly ridiculous. It’s a adventure novel, not a poem or some heavy prose!
Sometimes I wonder: if I ever get any works published, what kind of weird meanings teachers would find and learn their students. Stuff like this might be utterly nonsense to think about, getting published is a challenge on its own but finding your way into the classrooms or even bookclubs is an even bigger feat, and yet a lot of writers do so. Mostly because it’s entertaining and a tad distracting when you write. It gets your mind and imagination racing and makes you laugh, which is especially helpful when you’re writing a boring part or when you feel like you’re getting stuck.

So I’m currently writing the start of a thriller and I can’t help what people might see in the beginning that might become a recurring thing. Something with meaning. Half of the story will have meaning, if it’s up to me, mostly because it is inspired on real events. But does that immediately give it meaning? Not necessarily. For me it’s a part of a process, which is why I write and why I enjoy writing. But a red door might just be red simply because I saw a cool building with a red door.

Knowing myself, that might exactly be the case.

Interpol – Vandaag In

Vandaag in 1923 wordt Interpol opgericht. De International Criminal Police Organization is verantwoordelijk voor de samenwerking tussen politie-eenheden van verschillende landen en voor het oplossen van internationale misdaden.

Het idee van een internationale organisatie voor de politie was ontstaan in 1914. Voor het eerst in de geschiedenis kwamen politiemensen, advocaten, en officieren van justitie uit 24 landen samen voor een congres om te bespreken ze het beste misdaad op konden lossen en hoe ze beter samen konden werken. Tot die tijd was het uitleveren van verdachten een langdurig en ingewikkeld proces, en gezamenlijke onderzoeken liepen vaak vast in de verschillen tussen wetten. Omdat er 24 verschillende talen werden gesproken werd er voorgesteld om de internationale taal Esperanto als officiële taal van de organisatie te maken, maar tot op heden is het Frans.

Continue reading

Boeken, schrijvers en talen

“Goedendag, ik wil graag dat boek van Joel Dicker.” Dat is een schrijver die ik al even niet gehoord heb. Toch weet ik hem nog exact te vinden. Het was de eerste schrijver en het eerste boek waarmee ik te maken had toen ik stage liep bij De Bezige Bij. “De eerste of de tweede?” vraag ik nog, hij antwoord de eerste. Niet veel later verschijnt De waarheid over de zaak Harry Quebert op de toonbank, de klant kijkt ernaar alsof het een hoop vuilnis is en dan naar mij alsof ik iets zeer beledigends heb gezegd. “Ik wil de originele taal.” De toon herkent elke boekverkoper. Er zijn klanten die erop prat gaan alleen boeken in de originele taal te lezen (met extreme uitzondering als ze de originele taal niet machtig zijn). “Het spijt me meneer, ik heb deze titel niet in het Frans.”

“Het is geschreven in het Engels hoor.” Ik val stil. Echt stil. Oprecht stil. Even weet ik niet wat ik moet zeggen. “Eh… Nee, de originele taal is Engels.” Ik sla de cover van het boek om en wijs op de originele titel, La verite sur l’affaire Harry Quebert door Joël Dicker. De man kijkt er niet naar, zijn beledigde blik blijft op mij hangen. “De originele taal is Engels, de auteur komt uit Amerika.” Dat is niet waar en dat weet ik zeker want ik kon lastig een gesprek voeren met meneer Dicker toen hij langskwam bij zijn Nederlandse uitgeverij. Ik spreek namelijk geen Frans en zijn Engels is niet al te goed. “Meneer, hij is Frans.” “Hij is Engels, dat hoor je toch aan zijn naam? Joel Dicker.” Jowel Dikker, zo spreekt de klant de naam uit terwijl ik probeer mijn geduld te bewaren. En dat lukt eigenlijk niet. “Meneer, zijn naam is Joël Dicker en hij is een Franse Zwitser. Toen ik hem heb ontmoet heb ik moeten communiceren via een tolk en ik spreek vloeiend Engels.” De man valt stil, staart me nu verbaasd aan. Hoe kan ik, als werknemer van een boekwinkel, een auteur hebben ontmoet?
“Weet u dat zeker?” Ik gooi het boek nog net niet naar zijn hoofd, maar reken het wel af. Want hij spreekt geen Frans.

Twee weken later staat hij weer voor mijn neus, dit keer voor de nieuwste van Murakami. “Ik wil het in de originele taal,” zegt hij dit keer voor ik achter de toonbank vandaan kan komen. Ik trek een wenkbrauw op. Hij sprak geen Frans, maar wil wel Murakami in de originele taal? “Hoe goed is uw Japans?” Niet dat we Japanstalige boeken verkopen, maar dan nog. Zijn gezicht wordt weer zo veroordelend als vorige keer. “Hij schrijft in het Engels hoor.” Ik sla nog net niet mijn hoofd tegen de toonbank dit keer.

© 2018 Leest&Maakt ‘t

Theme by Anders NorenUp ↑

error: Content is protected!!