Vandaag in 1493 dacht ontdekkingsreiziger Christopher Columbus dat hij zeemeerminnen had gespot, het bleken echter zeekoeien te zijn.

De zeemeermin was een mythisch wezen, gevreesd omdat ze zeemannen zou verleiden met haar stem en dan naar de bodem van de oceaan zou trekken waardoor ze zouden verdrinken. De Grieken schreven het eerst over deze wezens, die onder andere probeerden de held Odysseus en zijn mannen te verleiden tijdens hun tocht naar Ithaca. Sinds de Middeleeuwen was het geloof in zeemeerminnen weer enorm toegenomen, hun bestaan werd als waarheid aangenomen doordat ze waren opgenomen in zogenaamde Bestiari waarin diersoorten (al dan niet bestaand) werden beschreven zodat anderen erover konden leren.

Volgens de mythes zouden zeemeerminnen prachtige vrouwen zijn met vissenstaarten in plaats van benen. Columbus schreef echter dat zijn admiraal ter hoogte van Haïti drie zeemeerminnen had gezien, maar dat ze lang niet zo prachtig waren als de Grieken hen hadden beschreven. De admiraal en Columbus vonden de zeemeerminnen dik, en ‘mannelijk’ in hun gezichtsvormen.

Continue reading