byronv2 / via Foter.com / CC BY-NC

Het is koud, nat, mijn kleren zijn doorweekt en ik ben tot het bot verkleumd. Lente? Het zal wel. Ik had de zon al in geen weken gezien, en de kou was haast verlammend. Bewegingloos staar ik voor me uit, het geluid van rondspattend water – rond gegooid door langs razende autobanden en langs lopende schoenen – wordt van tijd tot tijd alleen overstemd door het geluid van mijn rammelende  maag. Ik veeg met mijn mouw langs mijn neus, een gebaar dat zich om de paar minuten herhaalt. De kou helpt niet tegen de vermoeidheid.

Continue reading