Month: December 2017 (page 1 of 13)

Tini & Josepha – de proloog

Elk jaar heb ik een project voor de boeg staan, en zo ook 2018. Dit project begon op de dag dat ik zag dat de biografie van Josepha Mendels werd uitgegeven, door uitgeverij Coetzee. Josepha Mendels is een naam die in mijn familie goed bekend is, van de verhalen van mijn oma die de vrouw gedurende 3 maanden elke dag van de week tegen is gekomen: toen zij au pair was. Dit is niet Josepha’s verhaal, dat is vaak genoeg verteld, maar dat van Tini van Dulst.

Continue reading

The last dragon

The summer heat clung to me, sticking to my skin, lingering in my hair. The smell of dry dirt, stirred up by the wheels of an occasional passing car, hung in the air. The streets were almost empty, the scent of hot asphalt made me a bit nauseous as I walked through the streets. A walk home that I wasn’t enjoying. Coming home with a letter from school, written by a teacher who claimed to be “concerned” about me. That I might be depressed, suffer from a burn-out, and that I withdrew myself into a unreal fantasy-world. The teachers blamed home, a simple conclusion as school wasn’t nearly challenging enough to give me a burn-out because I stared at the ceiling most of my time, bored out of my skull. So it had to be home.

Continue reading

Wounded Knee – Vandaag in

Vandaag in 1890 vindt het bloedbad in Wounded Knee plaats. Tientallen Lakota indianen vinden de dood in het Pine Ridge Reservaat, door de geweren van Amerikaanse soldaten.

Tegen 1890 was de Amerikaanse overheid al lange tijd verwikkeld in strijd met de oorspronkelijke stammen van Noord-Amerika. Er waren veel verdragen tussen de ‘indianen’ en de Amerikaanse overheid getekend, onder andere om te zorgen dat de indianen toegang bleven houden tot voor hen heilige gebieden. Maar ook om te voorkomen dat hun land en jachtgronden zomaar konden worden geconfisqueerd voor landbouw. De Amerikaanse overheid bleek echter voornamelijk goed te zijn in het eenzijdig hanteren van de verdragen, en die zelf negeren, waardoor de indianen de bizon-kuddes zagen afnemen en hun grond vaker en vaker in beslag genomen werd.

In de 19de eeuw hadden veel oorspronkelijke stammen genoeg van de loze beloftes en besloten ze in opstand te komen, met bloedige oorlogen als gevolg. Uit de as van vele veldslagen, die grotendeels in het voordeel van het Amerikaanse leger eindigen, rees de zogenaamde Ghost Dance Movement. Deze spirituele beweging stelde dat de indianen steeds weer verloren omdat ze hun tradities hadden ‘verraden’ en zo de goden kwaad hadden gemaakt. Door het uitvoeren van de Ghost Dance en de oude tradities weer op te nemen zou het tij keren. Onder andere het Sioux stamhoofd Sitting Bull sloot zich aan bij de beweging.

Opstand
In 1890 waren de laatste opstanden tegen de overheid van de Verenigde Staten al grotendeels neergeslagen, maar de geest van de strijd was nog niet gebroken. Twee weken na het overlijden van Sitting Bull, die was omgekomen tijdens een arrestatie, kwamen verschillende groepen Lakota bijeen in Wounded Knee. Het leger werd er op afgestuurd, en eiste dat de aanwezige indianen hun wapens afgaven. Tijdens het rumoer en de worsteling werd er een schot gelost, het is nooit duidelijk geworden door wie, en besloten de soldaten het vuur te openen op de mensen aanwezig in het kamp. Het totale dodental lag uiteindelijk tussen de 150 tot 300 natives, waarvan zeker de helft vrouwen en kinderen, en 31 soldaten.

Slachtpartij
Het bloedbad in Wounded Knee wordt door veel historici gezien als de laatste slag tussen het leger van de VS en de oorspronkelijke stammen van het continent. Ruim een eeuw later wordt er echter gesteld dat het niet ging om een ‘veldslag’, maar om een slachtpartij. De Lakota waren met maximaal 300 mensen in het kamp aanwezig, zeker de helft daarvan waren (ongewapende) vrouwen en kinderen, terwijl er 500 zwaargewapende soldaten op af waren gestuurd. Er wordt gespeculeerd dat de actie enkel werd ondernomen als wraak voor de nederlaag bij Little Bighorn.

Wat de reden ook is geweest om zo heftig in te grijpen bij Wounded Knee, het resultaat was dat de Ghost Dance Movement stopte met bestaan, en dat het verzet van de indianen gebroken werd.
In 1973 werd het dorp opnieuw ingenomen door de American Indian Movement, tijdens die schermutseling vielen twee doden.

Older posts

© 2018 Leest&Maakt ‘t

Theme by Anders NorenUp ↑

error: Content is protected!!