In de Schaduw van de leeuw staan is best lastig

Het leven is niet makkelijk, of tenminste: niet altijd. In Schaduw van de leeuw weet Dielemans dat precies vast te leggen, samen met hoe eenzaam het kan zijn als je alleen bent en zoekende naar jezelf.

Elk kind heeft momenten waarop hij/zij op zoek gaat naar zichzelf. Momenten van worsteling en onderdeel van een lange zoektocht.

Schaduw van de leeuw gaat vooral over dat pad en hoe belangrijk het is om je eigen weg te vinden. En om dat belang nog meer te benadrukken speelt het zich niet af in het heden, een tijd waarin men zich makkelijk kan verstoppen in digitale werelden, maar in de prehistorie. Een tijd waarin een winternacht het einde kan betekenen, en waarin dromen tot leven komen.

Continue reading

Het Amstel Hotel – Vandaag In

Vandaag in 1867 opent het luxueuze Amstel Hotel zijn deuren. Het gebouw aan de Amstel was jarenlang het duurste hotel van Amsterdam, en staat nu ook nog in de top drie ondanks dat het de laatste jaren niet meer als het meest exclusieve etablissement is.

De 19de eeuw was een tijd waarin grandeur de boventoon speelde. Steden werden uitgebreid, monumenten werden opgericht, de rijkere bevolking ging op zoek naar de klassieke kunst en nam die mee naar huis om mee te pronken. Amsterdam liep achter op deze ontwikkeling. Tegen het einde van de 19de eeuw hadden de meeste grote steden in Europa zichzelf uitgebreid met grote stations, dierentuinen, en ook met hotels. In de Nederlandse hoofdstad had Artis zijn deuren al tientallen jaren geopend, maar een station en een groot hotel misten nog.

Continue reading

De dierentuin

Artis in de vroege ochtend is als een andere wereld. Omringt door lange schaduwen en koele ochtendlucht klinkt het gebrul van apen. De gibbons leven zich uit in hun bomen, terwijl de buurtbewoners nog wakker moeten worden. Het park is uitgestorven. De leeuwen zoeken loom het enige hoekje in hun verblijf op waar ze in de ochtendzon rustig kunnen ontwaken. Traag klimmen de stralen verder, met nog weinig kracht om de ochtendmist te doen verdampen. De wereld is mythisch, het park een tropische schuilplek voor de buitenwereld. De rijzende zon is eigenlijk de vijand van dit heerlijke gevoel dat je even alleen bent, alleen in een wereld die niet bestaat.

Die nooit heeft bestaan.

Snel sluit je je ogen en wentel je je nog even in de geluiden van apen en vogels, geniet je van de koele lucht in je longen en de zon op je huid, waan je je in het zand tussen de giraffen of aan de oever van een onbewoond eiland. En dan…

opent het park.

« Older posts

© 2018 Leest&Maakt ‘t

Theme by Anders NorenUp ↑

error: Content is protected!!